Obiad drawski
Obiad drawski
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2008-02. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
 |
Treść tego hasła może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. |
Obiad drawski - potoczna nazwa wydarzenia mającego miejsce we wrześniu 1994 roku na poligonie drawskim podczas odbywającego się kursu szkoleniowo-metodycznego kierowniczej kadry Sił Zbrojnych RP.
W zajęciach brała udział generalicja WP z gen. Tadeuszem Wileckim na czele, Minister Obrony Narodowej, wtedy już emerytowany admirał, Piotr Kołodziejczyk oraz prezydent Lech Wałęsa. Podczas zajęć Wałęsa skrytykował całe cywilne kierownictwo MON oraz sejmową komisję obrony narodowej. Wypowiedź ta poprzedzona była obiadem, w którym udział wzięli prezydent, minister Mieczysław Wachowski, Szef SG WP gen. Wilecki, dowódcy rodzajów sił zbrojnych i okręgów wojskowych oraz biskup polowy WP gen. Sławoj Leszek Głódź.
Podczas obiadu prezydent poprosił generałów o szczere wypowiedzi o sytuacji w wojsku. Generałowie jednoznacznie obwiniali za złą, ich zdaniem, sytuację w armii cywilne kierownictwo MON, a szczególnie ministra Kołodziejczyka. Prezydent poparł wojskowych, a gen. Wilecki zaproponował aby sprawę rozstrzygnąć na miejscu. Wałęsa zarządził głosowanie, kto jest za ministrem, a kto przeciw. Tylko dwóch generałów wstrzymało się od głosu, pozostali byli przeciwko ministrowi.
W wyniku działań generalicji i prezydenta minister stracił stanowisko.
Według tygodnika Przegląd: „Wilecki z Malejczykiem należeli do najważniejszych kucharzy przygotowujących słynny «obiad drawski». Byli w tę aferę zanurzeni po epolety. Byli najbliższymi stronnikami Wałęsy prącego do pełni władzy w Polsce. Jeden z najważniejszych celów na tej drodze stanowiło wyjęcie spod władzy i kontroli ministra obrony narodowej - wówczas Piotra Kołodziejczyka - Wojskowych Służb Informacyjnych i podporządkowanie ich szefowi Sztabu Generalnego[1]”